Skoro to maj, to wybraliśmy się z trzecioklasistami do Mrozowa. Rowerami. I nie było łatwo. Bo bardzo mocno wiał wiatr.
Wszyscy wiedzą, że wiatr w plecy to marzenie każdego rowerzysty. Niestety, my spotkaliśmy w drodze taki wiatr, co to uparcie dmuchał nam prosto w twarz. Czasem aż trudno było jechać do przodu. Się pedałowało i pedałowało, a rower jakby stał w miejscu. I tak całą drogę z Sadek do Kraczek. Odpoczywaliśmy często.
Weronika Dorosz
Gdy robiliśmy mozaiki, musieliśmy uaktywnić naszą wyobraźnię. Robienie mozaiki polegało na tym, żeby wycinać koła, kwadraty lub prostokąty. Jeśli już wycięliśmy nasz wybrany kształt, to wyklejaliśmy z niego papugi, słońca lub coś innego.
Rano nic jeszcze nie zapowiadało, ze pojedziemy w strugach deszczu. Ale mżyło już, gdy wyjeżdżaliśmy z Sadek, a potem z minuty na minutę deszcz przybierał na sile. Co było robić? Jechaliśmy!
W Dąbkach widzieliśmy pole, na którym Patryk w lecie zarobił swoje pierwsze poważne parę złotych. Zatrzymaliśmy się na chwilę pod pałacem, gdzie pstryknęliśmy sobie serię zdjęć z żółtymi zawilcami w tle.
17 kwietnia pojechaliśmy do Bydgoszczy na konferencję poświęconą prawom dziecka. Pojechałyśmy cztery: Beata, Zuzia, Wiktoria i ja, też Wiktoria. To była konferencja dla uczniów szkół średnich i gimnazjów, ale pan nas zabrał, bo uznał, że już wystarczająco dorosłyśmy. Razem z nami była młodzież ze szkoły w Samostrzelu.
Widziałem dzisiaj piękne przedstawienie, które pokazały dzieci czwartoklasowe pod dowództwem pań Lucyny Zygmunt i Marianny Tomczyk. W tle śpiewał Jonasz Kofta, którego wy nie znacie, a ja tak.
autorka: Wiktoria Wełniak Z odsieczą przyjacielowi
rozdział 12
Gdy pan Darmodziej i Minimki zbliżyli się do zamku, my przekroczyliśmy już jego mury i byliśmy wewnątrz. Wszyscy wiedzieliśmy, że gdzieś tutaj jest jeszcze jedna czarownica, która może pokrzyżować nasze plany.
Lubię takie pierwsze wiosenne wyprawy. Wzięliśmy z panią Hanią zgraję całkiem jeszcze niedużych dzieci, wsiedliśmy na rowery i pojechaliśmy. Wiosna wkoło była, no po prostu, na wyciągnięcie ręki.
W Sadkowskim Młynie mieliśmy wyjątkową możliwość zwiedzenia zabytkowego, dziewiętnastowiecznego młyna. Jakie tam były pajęczyny!!! Fabian zaprowadził nas też na urokliwy cmentarzyk, gdzie są groby dawnych właścicieli majątku.
Całe piątkowe przedpołudnie wiosenne spędziliśmy w sali widowiskowej Urzędu Gminy w Sadkach. „Nutki z wiśniowego sadu” to zupełnie wyjątkowa impreza. Dla niemal 60 wykonawców to był ważny konkurs, którego stawką były naprawdę atrakcyjne nagrody: gitary klasyczne i akustyczne, flety, futerały, tunery gitarowe i inne.
Zrobiłam coś, czym chcę się pochwalić: 
Skoro to maj, to wybraliśmy się z trzecioklasistami do Mrozowa. Rowerami. I nie było łatwo. Bo bardzo mocno wiał wiatr.
Weronika Dorosz
Rano nic jeszcze nie zapowiadało, ze pojedziemy w strugach deszczu. Ale mżyło już, gdy wyjeżdżaliśmy z Sadek, a potem z minuty na minutę deszcz przybierał na sile. Co było robić? Jechaliśmy!
Drogi Zającu Wielkanocny, bardzo serdecznie Cię proszę, żeby Święta w tym roku były szczęśliwe i wesołe. 
